Jacek Konowalski i Józef Sulikowski niewygodni samorządowcy

Jacek Konowalski – burmistrz Wągrowca w latach 1992-1998 oraz Józef Sulikowski – starosta wągrowiecki w latach 1998-2006 byli z całą pewnością najbardziej wyrazistymi, odważnymi i niezależnymi postaciami lokalnego samorządu od momentu odzyskania przez Polskę niepodległości w 1989 roiku. Wyrastali ponad przeciętność, co budziło niechęć, opór, wrogość! Doprowadziło do marginalizacji i wymazywania ich z historii ziemi wągrowieckiej!

Zwolennicy partnerstwa

Obydwaj panowie przywiązywali dużą wagę do budowy partnerstwa pomiędzy samorządammi ziemi wągrowieckiej, a samorządami powiatu luneburskiego w Niemczech. A nie było to łatwe. I to po obydwu stronach granicy! W lokalnych spolecznaościach nie brakowało sceptyków czy wrogów integracji europejskiej.

Konowalski przywódcą

Jacek Konowalski w latach 90. miał nie bez powodu pośród wójtów i burmistrzów ziemi wągrowieckiej pozycję szczególną. Nazywany był przez nich „Starostą”. A warto pamiętać, że ówczesnym porządku prawnym nie było jeszcze powiatów i starostów. I to on wraz z Józefem Bojanowskim – przewodniczącym Rady Miejskiej w Wągrowcu I kadencji zapoczątkował dzieło budowy polsko-niemieckiego partnerstwa samorządowego. To on podtrzymywał kontakty z Niemcami. I to za jego rządów w Wągrowcu nasi artyści, twórcy, dziennikarze, radni czy lokalni liderzy zaczęli wyjeżdżać za Łabę, a do nas zjeżdżali ich niemieccy odpowiednicy.

Niemieckie uznanie

Pałeczkę od Jacka Konowalskiego przejęli burmistrz Stanisław Wilczyński z Waldemarem Piechowiakiem – kierownikiem wydziału promocji wągrowieckiego magistratu, oraz Józef Sulikowski – którego wysiłkami na rzecz partnerstwa zostały docenione przez stronę niemiecką. 5 grudniu 2005 roku odebrał on na zamku w Bleckede najwyższe wyróżnienie przyznawane przez Radę Powiatu Luneburskiego za zasługi w rozwoju kontaktów pomiędzy polskimi i niemieckimi samorządami.

Tak o tym wydarzeniu 7 grudnia 2005 roku informowałserwis kaiser.info.pl:

„Wyróżnieniem tym było uroczyste wpisanie Starosty Wągrowieckiego do Księgi Honorowej Powiatu oraz odznaczenie Złotą Broszą Powiatu. Nagroda ta przyznawana jest osobom, które w sposób szczególny wyróżniają się w działalności na rzecz powiatu luneburskiego. Odznaczenia te przyznawane są od 1970 roku, a Starosta Wągrowiecki był 5-tym obcokrajowcem, który w minionych 35 latach otrzymał to wyróżnienie. Starosta Luneburski Franz Fietz uzasadniając jednogłośną decyzję rady powiatu podkreślił zasługi Starosty Wągrowieckiego w rozwoju partnerskich kontaktów pomiędzy polskim i niemieckim powiatem oraz tym samym wkład w budowę dobrosąsiedzkich stosunków pomiędzy Polakami i Niemcami. Uroczystość ta miała bardzo podniosły charakter. Obok Starosty Wągrowieckiego wpisem do Honorowej Księgi odznaczono lokalną działaczkę społecznikowską Karin Rockseisen.”

Dziennikarze o partnerstwie

O „zapominaniu” o zasługach na tym polu Jacka Konowalskiego pisałem przed wielu laty na łamach pilskiego wydania „Gazety Poznańskiej”, odnosząc się do różnego rodzaju wypowiedzi czy tekstów, ukazujących się w przestrzeni publicznej, po zakończeniu przez tego włodarza kadencji. Natomiast o współpracy samorządów ziemi wągrowieckiej z niemieckimi partnerami obszernie donosiła cała lokalna prasa. Dziennikarze byli włączani w skład oficjalnych delegacji. Mogli więc bez żadnych pośredników przybliżać czytelnikom przebieg integracji! Ich materiały były więc wiarygodne!

Powiat bez partenra

Od pierwszych kontaktów pomiędzy samorządowcami z Wągrowca i Luneburga minęło ponad 30 lat. Dzisiaj lokalne samorządy mają partnerów z różnych krajów. Zakładam, że relacje międzynarodowe są podtrzymywane, choć zapewne z mniejszym zapałem niż nas początku. (To prawidłowość ogólnopolska)

Zaskakująca jest jednak to, że powiat wągrowiecki nie przyznaje się do współpracy z zagranicznymi partnerami… Na oficjalnej stronie miasta nie ma informacji o takiej współpracy. Nie ma też biogramu byłego starosty Józefa Sulikowskiego. A w broszurze z okazji 25-lecia samorządu powiatowego nie ma nawet akapitu poświęconego współpracy międzynarodowej!!! O co tu chodzi?

Zdjęcie to screen strony poświęconej staroście Józefowi Sulikowskiemu na wagrowiec.pl